Schrijver en redacteur
Als het oorlog is, heb je wel wat anders aan je hoofd dan mindfulness beoefenen. Toch? Ik vroeg het aan de Oekraïense mindfulnesstrainers Julia Stadnytska en Olena Mukha. Naast trainer zijn ze beiden psychotherapeut en werken ze met getraumatiseerde oorlogsslachtoffers. Een kijkje in hun leven.
Lees verder op Bodhi.
Leila Badaou (48) zet zich met het Moedernetwerk in voor moeders van kinderen met een beperking. Deze stichting voor en door moeders adviseert en ondersteunt. Het dagboek van Leila.
Lees verder in MUG Magazine.
De tuinen van Bloei & Groei brengen positieve verandering. Vrouwen die een moeilijke tijd meemaken, komen er tot rust. Buurtbewoners raken er met elkaar in gesprek. ‘Het is hier oké om je niet oké te voelen.’
Lees verder in MUG Magazine.
Amma Asante is voorzitter van de Landelijke Cliëntenraad en onderzoeker bij Movisie. Ze adviseert de overheid over sociale vraagstukken. Ze is óók gedupeerde in de toeslagenaffaire. “Wat mij en vele anderen is overkomen, is overduidelijk geïnstitutionaliseerd racisme.”
Lees verder in MUG Magazine.
In Nieuw Boeren portretteert Kees Kooman boerenfamilies die over zijn gegaan op duurzame landbouw. Deze boeren vervullen – als het aan minister Carola Schouten ligt – met hun bedrijf een voortrekkersrol. Inderdaad maken hun verhalen duidelijk hoe de landbouw in Nederland er anno 2030 uit zou kunnen zien. Maar één vraag blijft, aldus Jolanda van Benthem: hoe zorgen we dat andere boeren ook mee willen doen?
Lees verder in de Nederlandse Boekengids.
Op het erf waar ik vroeger woonde staat nu een megastal. Aan De Velde, achter de dijk die ons beschermde tegen het Zwartewater, had mijn vader zijn melkveehouderij met koeien. Ik zou de vierde generatie op het erf zijn geweest, maar het liep anders. Vandaar de megastal. Naast het reusachtige gevaarte bevindt zich de kleinere ligboxenstal van papa, destijds een enorme stap richting een modern landbouwbedrijf, inmiddels gedateerd. Ons oude huis, dat me vroeger met zijn grootsheid omringde, valt nu in het niet. We hadden een immense woonkamer met een klein trappetje naar mijn slaapkamer, de schouw waar Sinterklaas zijn cadeautjes achterliet en de bedstee die dienst deed als speelgoedkast. Mijn herinneringen aan de boerderij kwamen spelend tot stand. Ik hoefde nog niet te oogsten.
Met dit essay won ik in 2019 de Joost Zwagerman Essayprijs.
Lees verder op dbnl.org (Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren).